ತರಾತುರಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಗೋ
ರೆಡಿಯಾಗ ಹೊರಟವಳ ಬಳಿ
ನಾನಿಂದು ಚಂದದೊಂದು
ಕವಿತೆ ಬರೆದೆನೆಂದೆ

ಅದಕವಳು ' ಚಂದವೋ-ಮಂದವೋ '
ನಾನು ಹೇಳಬೇಕು
ನಿನ್ನ ಭುಜ ನೀನೇ ತಟ್ಟಿಕೊಂಡರೆ
ಹೇಗೆ ಕವಿಯೇ ಎನ್ನಬೇಕೇ  !

ಸುಮ್ಮನಾಗದ ನಾನು
ಇವಳೇ ' ಈ ಕವಿತೆ ಬರೆವಾಗ
ಬರೆದು ಮುಗಿದಾಗ ಮತ್ತೆ
ಓದಿದಾಗ ಪ್ರಫುಲ್ಲವಾಗಿತ್ತು  ಮನಸು '
ಅದಕೆ ಹಾಗೆಂದೆನೆಂದೆ !

ಮೂಗು ಮುರಿದವಳು
ಸೀರೆ ನೆರಿಗೆಯೆಲ್ಲವ ಹಿಡಿದು
ಸೆರಗ ಸರಿಮಾಡಿಕೊಂಡು
'ಬಫ' ತಾಗಿಸಿದಳು ಕೆನ್ನೆಗೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ
ಬೀಗಿದಳು ನಿಂತು ಕನ್ನಡಿಯ ಮುಂದೆ

ಕವಿಹೇಳದ್ದನ್ನು ಕನ್ನಡಿಯೇ ಹೇಳಿರಬೇಕು
'ಛೆ ' ನಾನೆಂದುಕೊಂಡೆ
" ಇಲ್ಲವೇ ಕವಿಗಿಂಥದೊಂದ್ದು ಕನ್ನಡಿ " !